Feeds:
Wpisy
Komentarze

Posts Tagged ‘Mario Vargas Llosa’

pantaleon

Read Full Post »

pantaleon

*

SWGPGO [Służba Wizytantek przy Garnizonach, Posterunkach Granicznych i innych Obiektach]

Raport numer dwa

Dotyczy

ogólnie: Służby Wizytantek przy Garnizonach, Posterunkach i innych Obiektach;

szczegółowo: poprawek do obliczeń, pierwszych rekrutacji i nominacji SWGPGO

Niżej podpisany, kapitan PSL (Intendentura) Pataleon Pantoja, oficer odpowiedzialny za SWGPGO, z szacunkiem pozdrawiając generała Felipe Collazos, szefa Administracji, Intendentury i Służb Różnych Sił Lądowych, melduje posłusznie, co następuje: […]

2. Niżej podpisany przystąpił do rekrutacji swoich pierwszych współpracowników cywilnych, angażując osoby już wspomniane w raporcie numer jeden, Porfirio Wonga (pseudonim: Chińczyk), Leonor Curinchili (pseudonim Ciuciumama) i Juana Riverę (pseudonim: Ciupelek). […]

3. Pragnąc nadać SWGPGO własne i odrębne oblicze, […]niżej podpisany przystąpił do wyznaczenia koloru zielonego i czerwonego na barwy emblematu Służby Wizytantek ze względy na następującą symbolikę:

a) zielony jako oddający bujną i piękną przyrodę regionu Amazonii, która stała się miejscem przeznaczenia Służby, i

b) czerwony jako oddający męską żarliwość naszych żołnierzy, do której zaspokojenia Służba będzie wnosić wkład.**

Zainteresowani szczegółami Służby Wizytantek znajdą je we wznowionej niedawno książce*, ale to nie one sprowokowały mnie do jej cytowania.
Hebius swoją lekturą „Pocałunku kobiety-pająka” przypomniał mi o fenomenie serii Współczesna Proza Światowa. Przy czym mam na myśli okładki projektowane od lat 70. przez Waldemara Świerzego.
Pomyślałem sobie: jaka szkoda, że tej serii nie kompletowałem – jako galerii wspaniałych okładek (i ilustracji – w każdej książce jest jeszcze czarno-biała ilustracja, impresja na temat powieści).Wszystkie bez wyjątku świetne. Były i są – ani odrobinę się nie zestarzały, a w przypadku grafiki książkowej to wcale nie jest takie oczywiste. Wspominałem o tym przy okazji wznowień książek dla dzieci – nawet dobrych i wybitnych książek sprzed lat nie da się dzisiaj powtórzyć tak po prostu. Z wyjątkiem serii Świerzego: te książki są nadal tak nowoczesne, jak były 30 lat.
Trochę szkoda, że tak niewiele tytułów Współczesnej Prozy Światowej ukazuje się ostatnio.

*Powyżej jedna z najlepszych okładek z tej serii: Mario Vargas Llosa: Pantaleon i wizytantki. Przeł. Carlos Marrodan Casas. Oprac. graf. Waldemar Świerzy. Warszawa 1976.

** s. 55-56

Poniżej – małe przypomnienie kreski Świerzego, polecam też stronę internetowa z plakatami mistrza

.

Read Full Post »